بیماران تحت دیالیز به مصرف عسل بیشتری نیاز دارند.

بیماران همودیالیزی به شدت در معرض آنمی و افزایش بیماری های قلبی- عروقی هستند و علت مرگ بیش از نیمی از بیماران همودیالیزی بیماری های قلبی- عروقی می باشد. نتایج این مطالعه نشان داد که در بیماران همودیالیزی مصرف خوراکی روزانه 33 گرم عسل آویشن، بر آنمی و عوامل خطرساز بیماری های قلبی‌ عروقی تاثیری ندارد و جهت کسب نتایج بهتر در مطالعات آتی، لازم است تغییراتی در روش انجام مطالعه صورت گیرد. میزان مصرف عسل توصیه شده در بیماران تحت همودیالیز و هم‌چنین مدت زمان مصرف عسل باید بیش­تر از افراد طبیعی یا سایر بیماران دیگر غیرهمودیالیزی در نظر گرفته شود و سعی شود جهت  حصول به نتایج بهتر در پژوهش­های بعدی میزان حداکثری را برای مدت زمان طولانی­تر انتخاب نماییم. با توجه به ترکیب شیمیایی و خواص درمانی متفاوت انواع عسل­های تک گل و چهل­ گیاه، بهتر است از عسل‌های حاوی عوامل آنتی‌اکسیدان بالاتر و یا عسل‌های تیره­تر با رعایت دیگر شرایط مطالعه استفاده گردد. با توجه به نقش صافی­ها در هدر رفت مواد مغذی و عدم کسب نتایج دلخواه، شاید ترکیب کردن عسل با سایر مواد ارگانیک حاوی آنتی­اکسیدان (خصوصا مواد غذایی سرشار از ویتامین E) و یا دیگر مکمل­ها و تقویت کننده­ها و هم‌چنین استفاده از دیگر حلال­ها به غیر آب بتواند قابلیت اتصال و باند شدن مواد مغذی و ویتامین­ها و عوامل آنتی‌اکسیدان­های عسل را با سایر اجزاء خون مانند پروتئین­ها ویا حلال مورد نظر فراهم کرده و یا با مکانیسم­های ناشناخته دیگر موجب ماندگاری بیش­تر و اثرگذاری بیش­تر عسل در این بیماران گردد.

کد طرح: 1396.4

پژوهشگر: دکتر منیر نوبهار

این مقاله در مجلهNursing Practice Today   به آدرس زیر به چاپ رسیده است:

https://npt.tums.ac.ir/index.php/npt/article/view/811